Activiteiten & Actueel

Buitendag 2018: Bijkomen in de bus    -----  Inge Dekker

Zowaar lijkt de Buitendag van Semper Florens zich te ontwikkelen tot een ware survivaldag! Werden twee jaar geleden de gemoederen al op de proef gesteld door een sterk vertragende gekantelde lading potgrond, dit jaar was het de extreme warmte waar de bus vol Oost-Groningse tuinliefhebbers mee te dealen had.

Want vrijdag 27 juli beloofde de warmste dag OOIT te worden. Dit vooruitzicht leek weinig deelnemers te deren, want bij vertrek zat de bus zo goed als vol (en bij terugkomst ook…). Onze vaste chauffeur Eddie Kok had de airco al op ‘standje Mallorca’ gezet en dat viel niet tegen

Via de Pekelder rotondes en een mooie landelijke route door Drenthe en het nog opvallend groene Sallandse ‘coullissenlandschap’ arriveerden we bij onze eerste tuinadres: De Sallandse landschapstuin in Heino. Hier tuinieren Frank en Annelies Naber al weer dertig jaar rondom hun romantische witte boerderijtje. Aan de voorkant bos, aan de achterkant het open Sallandse landschap (met inmiddels helaas een net iets te grote veehouderij in de zichtlijn, maar ja dat heb je niet in de hand). Zo’n twaalf jaar geleden werd de bij velen van u bekende tuinontwerper Harry Pierik te Zwolle ingehuurd om samenhang in het geheel te brengen, want dat misten de eigenaren een beetje na zoveel jaren vierkante meters beplanten (inmiddels 3200). Pierik maakte er een harmonisch geheel van in organische belijning met diverse vaste planten-heesterborders. Frank moet toegeven dat deze ‘weefborders’ van Pierik best een uitdaging zijn:,, Als je er niet genoeg naar omkijkt dan zijn het zo woekerborders.’’ Kortom : die Pierik zorgt er wel voor dat je je leven lang blijft tuinieren! Bij een tuinrenovatie zijn er natuurlijk ook altijd exemplaren die moeten blijven vanwege de emotionele waarde. Zo was er midden in de tuin een grote berk die met zijn zuigende werking wel een probleem vormde, wilde je daar een mooie border omheen maken. Pierik kwam met een slimme truc: rondom de berk een flink stuk anti-worteldoek, daarop een laag tuinaarde en daarin je vaste plantenborder planten. En inderdaad, het leek bijzonder goed te werken, want de Phloxen stonden hier overal nog fris en fier overeind. Ik hoorde echter dat de tuin van deze landelijk voorzitter van Groei en Bloei wel voorzien is van een beregeningssysteem. Je kunt je afvragen in deze tijden van klimaatverandering of dat nog heel duurzaam is. Als tuinontwerper heb ik geleerd om vooral de juiste plant op de juiste plek te zetten zodat je doorgaans niet hóeft te bewateren, en dat was ook de wijsheid waar kweker Arjan Schepers te Mariënheem ons later die dag mee zou confronteren. Hij liet op zijn moerbeddentuin zien dat grote planten als Eupatorium(Koninginnekruid) en Veronicastrum (Ereprijs) het niet goed naast elkaar doen, omdat ze met hun stevige wortelstelsels en bijna gelijktijdige bloei elkaar teveel beconcurreren. Om het groenshoppen te vereenvoudigen heeft hij zijn labels voorzien van 1,2 of 3 druppeltjes. Interessant om Arjan nog eens voor een lezing te vragen waarin hij dieper ingaat op die concurrerende wortelsystemen, een relatief onderbelichte dimensie.

Door naar de tweede particuliere tuin. De Tuin van Fortmond in Olst. Met deze naam verwachtte ik een kasteeltuin maar niets bleek minder waar. Aan het einde van een zinderend droog landweggetje in de uiterwaarden van de IJssel openbaarde zich hier de ‘wow-ervaring’ van de dag: een met grote bloeiende vaste planten en siergrassen begroeide wal die naadloos overliep in het schuine sedumdak van het achtergelegen moderne huis. Wat een binnenkomst! Het bleek ook nog een staaltje creatief denken: de welstandscommissie zag in dit landschap de uitstraling van het moderne huis niet zo zitten, en dus bedacht de architect om er dan maar een tuin in de hoogte voor te maken. Een tuin om een huis te maskeren. Geniaal, al mocht dat huis er wat mij betreft zeker ook zijn!

Voor eigenaren Josée en Willem de Haan best spannend zo’n bus vol met Groningers. Tot dan toe was 40 Friezen het maximum aan bezoekers wat het nog jonge Fortmond had aangedaan. Het viel ze mee…. Sowieso bleek uit het mailverkeer achteraf dat die Groningers vanwege hun hittebestendigheid best indruk hebben gemaakt in Salland… ( krijg je als je op een aardgasbel woont…)

Wijselijk deelden Josée en Willem ons in twee groepen, zodat de eerste groep tijd had voor de boterham met karnemelk op de vlonderterrassen van het van veel glas voorziene huis . Een uurtje kon je je wanen in een glossy architectuurmagazine: een huis vol houten designmeubels waar binnen en buiten visueel in elkaar overlopen en je een fantastische kijk op tuin en IJssellandschap geniet. De andere groep kreeg rondleiding van de heer des huizes, die de tuin zelf ontworpen bleek te hebben met onder meer het werk van Piet Oudolf als inspiratiebron. Onderhoud op dit 1 hectare grote terrein voert het echtpaar zelf uit. Indrukwekkende plek!

Interessant punt was ook hier weer het droogte- of watermanagement. Je zou verwachten dat in de uiterwaarden hittetuinieren prima te doen is, maar ook hier weer: niets is wat het lijkt. De IJssel trekt bij lage waterstand al het grondwater uit het omringende gebied weg en zie dan je net aangeplante boompjes maar overeind te houden zonder beregeningssysteem. Ik vreesde het ergste voor een groep jonge lijsterbessen die er heel zielig bij stonden. Opvallend dan ook weer dat de beplanting op de aangebrachte hellingen in de tuin rondom het huis er prima bijstond. Zo’n berg grond werkt dan toch blijkbaar weer als buffer en is blijkbaar een systeem dat door de hogere ligging niet te lijden heeft van die zuigende IJssel. Misschien moeten we in de toekomst allemaal wel op bergjes gaan tuinieren??

Met de temperaturen inmiddels boven de 35 graden en dames met koelelementen uit de proviandtassen aan de decolleté, stapten we weer in de bus richting de laatste particuliere tuin van de dag: Hof van Eigen-aardigheden te Raalte. Een waar levenswerk dat eigenlijk een beetje uit de hand gelopen volkstuin bleek. Hier aan de bosrand buiten het dorp hadden Jaap en Gerda Tijs 30 jaar terug een stukje grond ter beschikking gekregen. Met eindeloos veel haagbeukstekjes van de sociale werkplaats als basis is hier inmiddels een 1,2 hectare groot doolhof van tuinkamers en -sferen gecreëerd. De eigenaren wonen er niet maar ontvangen veel tuingroepen. Bovendien vormt de tuin inmiddels een waar speelwalhalla voor de kleinkinderen. Die overigens uitstekend inzetbaar bleken om een groep verhitte Groningers van het nodige vocht te voorzien, en ons als klap op de vuurpijl trakteerden op een virtuoos staaltje tuinacrobatiek tijdens de theepauze. Ook een tuin waar veel is gedaan met de tuin-en terrasafdankertjes van anderen, zoals - heel creatief- een rozenboog van het frame van een oude partytent en diverse al dan niet door onze leden gewaardeerde stapelingen van oude stenen….

Tot slot dan voor de ‘tuinhebbedingetjes’ nog een bliksembezoek aan de kwekerij van Arjan Schepers (zijn visie zie boven) en daarna los aan het bier bij ons inmiddels vertrouwde adres Madrid in Vilsteren. Ook weer even genieten van de ‘klassieke’ inrichting vol bruintinten. Ons jaarlijkse schnitzelmoment viel weer niet tegen!

Een dag (ondanks de hitte) genoten van mooie tuinen, landschap en goed gemutst gezelschap waarbij het hittemanagement zeer goed is opgepakt door tuineigenaren en organisatie (hulde aan Gerda en Eddie)! Ik zie nu al uit naar de uitdaging van 2019!

meer

 

 

 

13
Dec
Westlandse buitenplaatsen van weleer
06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879